Het leven zoals het is… in Zwitserland

… maakt de lente nog niet! Ongelooflijk hoe grillig het weer is voor het moment! Maandag liep ik nog in zomerkleren rond, dinsdag moest ik willens nillens een warme trui aantrekken. Als je de foto’s bekijkt, weet je wel waarom! ‘k Stond gisterenmorgen stomverbaasd naar buiten te kijken toen ik de gordijnen opentrok. Hoe kan zoiets nu?

We wonen ongeveer 7 maand in Zug en eindelijk werden deze week de laatste dingetjes geleverd in huis! Zo hadden wij 5 maand geleden een kast besteld, maar om de een of andere reden was er een leveringsprobleem. Je zou toch verwachten dat de economische crisis de leveringstermijnen zou verkorten (omdat er heel wat minder bestellingen zijn), maar neen, deze kast leek de uitzondering op alle economische regels. Ofwel moet deze kast het fameuze gat in de markt zijn waanaar iedereen zo hopeloos op zoek is, ofwel gaat het hier om het desastreuze organisatietalent van de Italianen (kast is van Italiaans makelij). Wat het ook zij, ze staat er eindelijk! We hebben weer wat meer plaats om onze spulletjes op te bergen

Roel vertrok pas deze morgen op zakenreis. Voor mij is dat puur genieten. Dan kan ik ‘s morgens een half uurtje langer slapen omdat hij Ralph naar school brengt. Ik hoef me dan niet te haasten en kan me concentreren op hen (boterhammetjes maken, helpen bij het aankleden, boekentassen klaar? tanden gepoetst?). En pas als de kinderen de deur uit zijn, kan ik me rustig klaar maken. Ja, het zijn de kleine dingen die het doen voor een moeder als ik… Ik heb trouwens zoveel bewondering voor al die moeders hier in Zwitserland! Wat een organisatietalenten! Een agenda is hier echt geen overbodige luxe! Hoe krijgen ze het toch iedere keer weer gereed om de kinderen ‘s middags op te halen, te koken, namiddagaktiviteiten te organizeren, boodschappen, was en plas te doen? Voor mij een groot mysterie en dat was meteen ook de grootste aanpassing aan het Zwitsers leven…

En ja, af en toe loopt het nog eens in het honderd. Zoals gisteren : naar de Duitse les geweest, boodschappen gedaan (kinderen zitten op ‘Mittagstisch’ tot 14u.), huistaken gemaakt, de kinderen nog even buitengespeeld terwijl ik het huis opruimde, naar de dokter en… dan liep het mis. De doktersvisite liep wat uit en ik had de file niet ingecalculeerd in mijn planning! Gevolg : onze jongens kwamen te laat op ‘Ballspiele’ en ik kwam te laat thuis. Op zich niet zo erg, maar ik had 2 mama’s uitgenodigd. Eentje kon ik nog tijdig bereiken via mijn ‘Handy’, de andere niet meer… Zij heeft een kwartier voor een leeg huis gestaan en is dan terug vertrokken. ‘k Heb haar bij mijn thuiskomst natuurlijk gebeld en me uitgebreid geexcuseerd (en ze begreep het volkomen), maar het is wel vervelend. Vooral hier in Zwitserland, waar alles zo klokvast verloopt, waar je elk kwartier door de kerktoren aan de tijd wordt herinnerd, waar het uurwerk de nationale trots is… Ja, pijnlijk!