Het leven zoals het is… in Zwitserland

Na een rit van nog geen twee uur, arriveerden we in Mürren (toch leuk als je zo dichtbij woont!) We checkten ons in, aten een hapje en besloten nog een paar uurtjes te skiën. Meteen waren we in vakantiestemming!

Op zondag boekten we een privé-skileraar, kwestie van het gebied wat beter te leren kennen. Na twee aangename uren (met zon, goede sneeuw en een prachtige natuur… wat wil een mens nog meer?), besloten we de hele week lessen te nemen. De kinderen schreven we in voor groepslessen en wij besloten een weekje met onze skileraar op te trekken. We hadden immers 7 jaar niet meer geskied en vonden het toch beter om de draad weer op de juiste manier op te pikken…

Achteraf bleek het de juiste beslissing : we evolueerden snel van blauwe naar rode pistes en op het einde van de week, skieden we op ijzige, rotsige en smalle rode pistes. Ja, we hebben veel te danken aan onze skileraar, Kurt Huggler (die eind jaren 60 bij de 20 beste skiërs bleek te zijn geweest en ooit een wereldbeker won!) Hij stond altijd klaar met professionele uitleg en tips. Hij vertelde ons ook dat Mürren een moeilijk skigebied is en als je er ginds leert skiën, je overal kan skiën. Dat was fijn om te horen!

Ook de kinderen hadden het er enorm naar hun zin! Ze skieden met hun groepje vooral op blauwe pistes, maar ook regelmatig op rode pistes. In de namiddag namen wij ze dan mee naar de gemakkelijkere rode pistes en zonder te verpinken skieden ze met ons mee. Hoe fijn was het om hen in actie te zien! Half december hadden ze pas hun eerste skiles gehad en nu skieden ze al met ons mee op rode pistes!! Hoe snel gaat dat toch bij jonge kinderen… Hier een klein fragmentje (1min) van een race waaraan ze deelnamen :

Woensdagnamiddag besloten we een rustdag in te voeren. We wilden immers een keertje het beroemde draaiende restaurant bovenop de Schilthorn bezoeken (ja, dat ooit de setting was van een James Bond film!) en met onze skipas konden we met de kabelbaan naar boven. Het weer was prachtig en de vergezichten adembenemend! Ja, het loonde echt de moeite om het skiën een keertje te laten… Spijtig genoeg kunnen foto’s niet echt het overweldigende gevoel weergeven dat je ginds ervaart.

Onnodig te vermelden dat onze vakantie voorbij is gevlogen! We hadden graag nog de laatste zaterdag geskied, maar door de hevige sneeuwval en dikke mist, besloten we maar tijdig naar huis terug te keren. Maar Mürren heeft ons hart gestolen! Het skigebied is ons heel goed bevallen : een dorpje hoog in de bergen (met zicht op de Eiger, de Mönch en de Jungfrau), sneeuwzeker en bovendien autovrij! Hier komen we beslist nog terug… (*)

(*) Het enige nadeel is dat je de auto beneden in het dal moet achterlaten en de bagage via de kabelbaan naar boven moet brengen, maar het is allemaal goed georganiseerd. Per gezin staat een kar ter beschikking en die breng je tot aan de kabelbaan, het personeel brengt die dan naar boven. En boven wordt alles op een grote slee gebonden en die breng je naar het hotel… Dit nadeel weegt echter niet op tegen het grote voordeel van een feeëriek dorpje hoog in de bergen…