Dat Roel zowat elke week reist, dat weten jullie ondertussen wel. Dat ik dat ondertussen flink gewoon ben, ook. Maar als je zo pas in een nieuw land woont, is tien dagen zonder ventje toch wel niet echt leuk. Roel moest echter nog enkele zaken afhandelen in Amerika, dus kon het niet anders. Tijdens de week heb ik genoeg om handen, maar de weekends zijn meestal moeilijker omdat dit voor ons altijd familiemomenten zijn. Ik zorgde er dus voor dat het weekend ‘gevuld’ was met activiteiten.
Op zaterdag had ik afgesproken met een lotgenote. Ze is een Amerikaanse met 3 kinderen (zij arriveerde een week later dan ons in Zug). Ook haar man reisde terug naar Amerika voor enkele weken. Ik ben met haar in contact gekomen door onze ‘relocation’ verantwoordelijke en het klikte meteen. Vermits het regende, hadden we afgesproken in een overdekte speeltuin. Lekker makkelijk : de kinderen amuseerden zich samen en wij kletsten erop los! Ja, dat was zeker voor herhaling vatbaar!
En op zondag bezochten de kinderen en ik het Verkehrshaus in Luzern. Roel had van een collega vernomen dat dit een leuke uitstap was. En we deden het ‘op zijn Zwitsers’ : met de trein. Ja, de Zwitsers nemen zoveel mogelijk de trein (der Zug). Het treinverkeer is hier dan ook uitstekend geregeld : steeds op tijd en mooi afgestemd op het bus- en tramverkeer! Wij hebben ons vanaf de eerste week een ‘Halbtax-Abo’ aangeschaft waarmee je aan halve prijs reist en voor de kinderen ‘Junior-Karten’ (zij reizen dan gratis mee met de ouders).
En de reis begon al goed : een ‘double decker’ trein. Onze kinderen waren in extase! Hun dag kon al niet meer stuk! En mochten ze daarna ook nog met die ‘trolley’ bus naar het museum rijden? Waaauw! ‘O, mama, daar moet je beslist een foto van nemen!’ Oeps, dat ik nu net weer de camera vergat!!
Ook het museum was een geweldig succes! Auto’s, brommers, treinen, vliegtuigen, fietsen, boten, scooters enz… enz… Er was zoveel te bekijken. Onze kinderen liepen van het ene naar het andere : ze zijn dan ook echte fanaten van alles wat zich snel voortbeweegt. Het museum was heel kindvriendelijk en de meeste rijtuigen mochten aangeraakt en/of beklommen worden, wat ze dan eveneens naar hartelust deden. ‘This is the best day of my life’, riep Ralph enthousiast! Ja, het was heel moeilijk om hen rond 5 uur richting uitgang te krijgen. Met de belofte dat we snel met papa zouden terugkeren en een lolly in de hand (foei, mama, pure omkoperij!), kreeg ik ze eindelijk zover! Een aanrader, dus!
Drie foto’s genomen met de mobiele telefoon (sorry, voor de slechte kwaliteit) :
Als de slideshow zwart is, op de X rechts bovenaan klikken!
7 commentaar tot nu toe ↓
1 Petra // Sep 9, 2008 at 12:12 am
Toen de kinderen kleiner waren vond ik de weekends, dat Rick weg was, ook het moeilijkst. Ik deed precies hetzelfde als jij: volplannen. Nu reist hij niet meer zoveel en met oudere kinderen is het een stuk makkelijker. Ik kan me voorstellen, dat Ralph het de best day of his life vond, zo te zien een paradijsje voor jongens!
2 cecile // Sep 9, 2008 at 7:57 pm
Jeetje, wat een overgang, nu weer Duits of zelfs Zwiters gaan praten en alles weer ontdekken. Ik leef met je mee!!!!
Mis je de States niet, zoals de Wal-Mart en andere gekke winkels.
Je bent wel dichte bij ja familie, dat is een plus lijkt me.
Groetjes Cecil
3 Betty // Sep 10, 2008 at 4:59 pm
Ik snap je hoor, tijdens de week heeft iedereen zo zijn vaste routine maar de week-ends zijn er om samen dingen te ontdekken en te genieten.
De kids hebben er duidelijk van genoten … en als de kinderen plezier hebben zijn de mama’s ook tevreden! Hopellijk moet je de volgende week-ends minder vullen en kunnen jullie samen jullie nieuwe omgeving verder verkennen.
4 veerle // Sep 10, 2008 at 9:57 pm
Dus ondanks dat het ventje niet thuis was werd het toch nog een leuk weekend?
5 Sally // Sep 11, 2008 at 5:45 pm
Herkenbaar, hier ook een reizende man en daar heb ik door de weeks ook geen problemen mee. Maar de weekenden zijn idd een ander verhaal. Zeker omdat mijn kids tegenwoordig zelf hun weekend volplannen en ik overal maar achteraan hobbel. Dan is zo’n weekend heel saai alleen thuis.
Jouw kids hebben in elk geval samen met hun mama iets gezelligs gedaan en er bovendien enorm van genoten.
6 Margaret // Sep 11, 2008 at 5:52 pm
Hilde,
Ik heb je blog nu een paar jaar gelezen, en ik kan op deze foto’s echt zien hoe de jongens aan het groeien zijn. Leuk hoor!!
Mijn kinderen, vooral mijn dochter, willen in het weekend het liefst thuis blijven. Soms wil ik weleens dat ze eens vroeg op wilde staan en ergens naartoe gaan en dat is dan zo moeilijk voor haar!!
7 Ilse // Sep 13, 2008 at 9:03 pm
Een schitterend museum. Alleen moeten wij er die 17km lange tunnel voor doorrijden. Anders zouden we zeker veel meer gaan.
Laat een bericht achter