Het weekend is weer voorbij gevlogen. Het is gezellig druk geweest met een heerlijk weertje. Goh, ongelooflijk hoe we hier eind september nog altijd tot middernacht kunnen buiten zitten. Onze overburen hadden zaterdagavond de hele bende in hun achtertuin uitgenodigd. We kwamen net terug van het Bluesfestival in het ballpark waar we met alle buren hadden afgesproken, maar het festival was al afgelopen om 9u. En het zou zonde zijn geweest om deze sfeervolle zomeravond te onderbreken… Dus brachten we de kinderen naar bed en met de babyfoon en een fles wijn in de hand, staken we de straat over (sinds het geval ‘Maddie’ voel ik me hierbij wel iets onzekerder, maar de babyfoon helpt wel mijn geweten sussen)… De buren hadden het vuur aangemaakt in de ‘fire pit’ en het werd een oergezellige avond. Het grote gespreksonderwerp was natuurlijk het vertrek van Amanda en Walt… Wat gaan we ze missen!
Zondagochtend vertrokken Roel, Ralph en Madu naar de JDRF walk. JDRF staat voor Juvenile Diabetes Research Fund. Vermits Ralph twee vriendjes heeft die hieraan lijden, willen we hen graag een hart onder de riem steken door mee te wandelen om fondsen te werven (voor de foto’s en mijn blogje van vorig jaar – klik hier).
Ik zou ook meegeweest zijn, maar Amanda en Walt hadden me gevraagd of ik hen naar de luchthaven kon brengen. En dat kon ik natuurlijk niet weigeren… Om 11u stond ik aan hun deur en nadat ze de vele buren die hen uitwuifden afscheidknuffels hadden gegeven, vertrokken we naar de luchthaven. Daar aangekomen, kreeg ik een krop in de keel en toen we elkaar omhelsden stonden we beiden te snotteren als kleine kinderen. Ja, we zullen elkaar missen… Of we elkaar ooit zullen terugzien? We hopen het, maar dat kan je natuurlijk nooit met zekerheid zeggen. Stilletjes hoop ik dat we eens een dagje naar Londen trekken als we volgende zomer naar Belgie op vakantie gaan, maar of het zal lukken? Laten we onze vingers kruisen….
12 commentaar tot nu toe ↓
1 Jacqueline (Jasmino) // Okt 1, 2007 at 6:08 am
Afscheid nemen is nooit leuk, vooral niet als je een leuke band hebt opgebouwd. Het lijkt me een behoorlijk nadeel van het expat bestaan, maar er zijn natuurlijk ook een heleboel voordelen! Jullie wereld is een stuk groter dan de mijne! Succes ermee, jullie zullen elkaar vast nog wel zien!
Geweldig dat Ralph en Madu al voor het goede doel bezig zijn! Geef ze een opsteker!
2 Sally // Okt 1, 2007 at 6:36 am
The dark site of het expatbestaan. Het steeds weer afscheid moeten nemen. Elk voordeel heb z’n nadeel, zeggen ze toch?
Wbt dat ‘Maddie syndroom’, ik zou me niet al te schuldig voelen. We weten nog steeds niet wat er nou exact is gebeurd, en een babyfoon is toch juist daarvoor ontwikkeld.
3 Wendy // Okt 1, 2007 at 8:19 am
Ja niks aan afscheid nemen en niet weten “when and if” je elkaar weer ziet…..
4 sylvia // Okt 1, 2007 at 12:37 pm
Je weet soms nooit hoe raar een balletje kan rollen…. misschien gaan jullie ook wel (weer) in Engeland wonen??? You never know, sometimes life pays you some strange tricks!
Groeten
Sylvia
5 Annemiek // Okt 1, 2007 at 1:04 pm
Wat hebben jullie een gezellige buurt!
Moeilijk hoor dat afscheid nemen. Maar contact houden, en wie weet wanneer je elkaar weer ziet!
6 Sandrissimo // Okt 1, 2007 at 7:47 pm
Vreemd, mensen waarvan je afscheid neemt, van wie je denkt dat je nooit of nooit zal vervreemden, om een jaar later te beseffen, dat dat toch gebeurd is. Zo is dat bij mij tenminste meestal…
7 ann // Okt 1, 2007 at 10:26 pm
Daarom hou ik ervan bij vertrek stilletjes en in alle rust een taxi te nemen, ik zou van de hele vlucht niet meer bijkomen van het snotteren.
8 Kristel // Okt 2, 2007 at 8:03 am
Tja dat is idd het grote nadeel, afscheid nemen…niet leuk…Maarja er zijn ook zoveel voordelen.
Maar je hebt wel een hele leuke buurt hé, tof!!!
9 Petra ( Ivoorkust ) // Okt 2, 2007 at 3:59 pm
Tjsa dat afscheid nemen valt niet mee. Ook hier gaan “goede” vrienden over een paar weken weg en daar zie ik erg tegenop maar ik weet dat wij hier ook geen jaar meer zullen blijven dus ja het is nu eenmaal zo. Maar het is wel een niet zo leuke bijkomstigheid van het expat zijn.
10 Petra // Okt 2, 2007 at 6:07 pm
Altijd moeilijk, afscheid nemen, zeker als je niet zeker weet, dat je elkaar weer gaat zien! Maar nu met alle email en internet moet het toch lukken contact te houden?
11 ilse // Okt 2, 2007 at 7:21 pm
Gelukkig is de rest van de buurt er nog en houden jullie het gezellig.
Weer een bijkomende vakantiebestemming voor de komende jaren. Als je alle buitenlandse vrienden gaat opzoeken zal er weinig tijd zijn om te werken eh. Hopelijk kunnen jullie het contact behouden.
Groetjes
12 Petra van Dijk // Okt 2, 2007 at 11:47 pm
Kan me inderdaad voorstellen dat het afscheid nemen niet meevalt. Zeker als je zelf in een ander land woont en daar een band hebt opgebouwd met mensen.
gr petra
Laat een bericht achter