Het was een grote dag voor onze jongste spruit. Er was niet alleen het kerstfeestje op school (daycare), ook Santa kwam op bezoek. En de komst van de Kerstman had dit jaar nog een andere betekenis voor Madu : hij zou zijn tutjes afgeven (fopspeentjes voor de Nederlanders?). Vier weken hebben we hem hierop voorbereid. Ook Ralphje hielp ons hierbij. Hij herinnert zich nl. nog precies hoe het bij zichzelf is verlopen. ‘Als je je tutjes afgeeft, krijg je een groot cadeau!’ En Madu’s oogjes glinsterden telkens weer : ‘Ja, ik ben een grote jongen, ik moet mijn tutjes niet meer’. Maar toen we hem deze morgen vertelden, dat Santa vandaag zou komen, was hij al veel minder enthousiast…
Ik was benieuwd of hij het wel effectief zou doen, dus schakelde ik deze morgen rond 9u mijn computer aan. Bij ‘KidsRKids’ hangen er nl. camera’s en die zijn op het internet aangeschakeld. Je kan op elk moment van de dag in het klasje van je kind binnen kijken (zonder geluid). Je hebt enkel een toegangscode en paswoord nodig. Niet dat we dat zo dikwijls doen, maar de eerste maanden hebben we toch af en toe gekeken. Het was geruststellend te zien hoe Madu zich aanpaste aan zijn nieuwe klasje. En het is ook leuk voor de familie in België…
Tussen het strijken door, wierp ik dus af en toe een blik op het scherm. En daar verscheen Santa in zijn rode pak. Madu sprong onmiddellijk recht, op zoek naar de zak met tutjes dat in zijn kastje lag… Ik ging even voor de computer zitten, dit wilde ik niet missen. Hij ging op Santaclaus’ schoot zitten en overhandigde hem de zak. Wat verder tussen hen beiden werd gezegd, kon ik niet horen, maar Madu scheen het volledig met Santa eens te zijn (hij bleef maar ja knikken). Zeker 5 minuten heeft hij het volgehouden, het was een lief tafereel…
Toen ik hem deze namiddag ging halen, vertelde hij in geuren en kleuren wat er gebeurd was. En de juf had ook nog enkele fotootjes getrokken! Even later trok hij de voordeur van ons huis open en zag dat Santa woord had gehouden. Er stond een groot pak voor hem klaar… Neen, zijn dag kon niet meer stuk!
2 commentaar tot nu toe ↓
1 Petra // Dec 19, 2005 at 4:32 am
Hoi Hilde,
Wat schattig allemaal! Ik ben benieuwd of het tutje afgeven lukt! Mijn oudste was heel erg gehecht aan haar speentjes en met vijf jaar werd ze gedwongen hem op te geven. Een half jaar later zoog ze op haar duim! Van de regen in de drop! Als het niet lukt zou ik het gewoon laten, want zoiets dwing je niet makkelijk af is mijn ervaring. Merry Christmas!
2 Hilde // Dec 21, 2005 at 12:59 am
Hoi Petra,
We zijn nu 4 dagen verder en Madu houdt goed vol… Hopelijk blijft het zo!
Ook voor jou prettige feestdagen!