Vrijdagavond was er een surpriseparty voor Walter’s verjaardag. Amanda nodigde ons uit om haar man in een Indisch restaurant te verrassen. Walter en zij hadden jaren in Engeland gewoond en hadden er vele Indische restaurantjes bezocht. Ze had enkel mensen uitgenodigd van wie ze wist dat ze Indisch apprecieerden, wat hier niet evident is. Indisch eten is hier namelijk niet zo bekend. En onbekend is onbemind…
Dat maakten dat we aan tafel plaats namen met een heel divers publiek waarvan we niemand kenden (behalve het feestvarken!) Toch klikte het meteen en werd het een heel aangename avond. Zo gezellig, dat we voorstelden om de avond bij ons thuis verder te zetten. Enkelen haakten af omdat we uit de richting woonden, maar de meesten kwamen toch langs.
Roel stak opnieuw de open haard aan (tegenwoordig wel elke avond als hij thuis is…) en met een glaasje wijn erbij werden de tongen nog losser. En voor het eerst sinds die 2,5 jaar hebben we eerlijk over politiek met Amerikanen gepraat. Iets dat we tot nu toe liever vermeden. We zijn hier dan ook te gast en wensen niemand voor het hoofd te stoten, dus geloof en politiek zijn thema’s die we liever niet aansnijden. Maar deze keer zaten we op dezelfde golflengte.
Eén van de gasten beschreef perfect hoe wij het ook aanvoelden. Op 9/11 was de wereld verbouwereerd en bood een helpende hand aan Amerika. En Bush slaagde erin om die hand te gebruiken om eigen doelstellingen te verwezenlijken (de openstaande rekeningen van zijn vader vereffenen). Er volgde een oorlogsverklaring tegen het terrorisme en die werd vertaald door een invasie in Irak. Hoewel vele Europeanen deze kronkel nooit hebben begrepen, waren vele Amerikanen verblind door deze ‘handtrick’ (goocheltruuk). Maar de mensen zijn de oorlog moe en zijn populariteit is naar een dieptepunt gezakt. De meerderheid vandaag snakt naar verandering, die er wellicht zal komen. Het werd een geanimeerde discussie met mensen die we nooit eerder hadden ontmoet. Heel uniek vonden we het. Wie beweert toch altijd dat Amerikanen oppervlakkig zijn?
PS : 2 februari is ook ‘groundhog day’ in Amerika. In mijn blog op de Standaard (klik hier) lees je er meer over.
10 commentaar tot nu toe ↓
1 Petra // Feb 5, 2007 at 5:42 am
Wel grappig, dat Indiaas bij jullie zo bijzonder is! Ik weet hier in de buurt zo vier restaurants met die cuisine. Leuk, zo’n politieke discussie en dat Amerikanen oppervlakkig zijn is zo’n dooddoener. Ik had vandaag een kamer vol dierbare vrienden, als die oppervlakkig waren geweest, had ik alleen gezeten!
2 Wendy // Feb 5, 2007 at 8:49 am
Als gast in een land durf je de dingen niet altijd aan te zwengelen. Toch heb ik dat in mijn eigen land ook wel eens hoor. Ik verkondig mijn mening over politieke zaken niet altijd bij iedereen.
3 Sabine // Feb 5, 2007 at 10:11 am
Ik heb Amerikaanse expat-vrienden die zelf over Amerikanen zeggen dat ze oppervlakkig zijn en geen benul hebben van wat er buiten Amerika gebeurt. Het feit dat zij zelf niet zo zijn, toont volgens mij toch maar weer mooi aan dat je nooit kan veralgemenen.
Zij vinden het dan wel weer raar dat ik van mijn beste Belgische vrienden niet weet op welke partij ze stemmen en ik dit ook niet zeg, daar zijn zij dan blijkbaar weer veel opener over.
4 saskia // Feb 5, 2007 at 5:55 pm
Wij vermijden ook de themas religie en politiek. Nu hier in Californie vang je veel negatieve opmerkingen over het beleid op. Maar in San Diego is het toch wel dubbelzinnig:
Langs de ene kant zijn ze de oorlog hier meer dan beu. Hier zijn een hoop legerbasissen en er wonen dus veel militairen. De reactie dat er meer troepen gestuurd moeten worden, wordt hier echt niet goed ontvangen door die families.
Langs de andere kant zo patriotisch als het maar kan zijn. Vlaggen voor de deur en eigenlijk is Amerika toch het beste land ter wereld.
Dus uit voorzorg zwijg ik en zelfs als ze erover beginnen, zal ik maar een kleine ’side comment’ maken.
5 Sally // Feb 5, 2007 at 7:26 pm
De benaming Indisch eten brengt mij altijd in verwarring. Bedoelt men nu Indiaas eten of Indonesisch eten. Het wordt nl. zo vaak door elkaar gebruikt maar is toch een heel verschillende keuken. Gelukkig lust ik beiden.
Wat betreft politieke uitspraken daar houd ik mij ook over op de vlakte. Hier in Brazilie is mijn toch niet zo open als men in eerte instantie denkt. Er wordt veel geroepen en gezegdmaar meer veelal negatief. (mbt omkoping , corruptie etc). En het blijft tenslotte toch je gastland.
6 Ellie // Feb 5, 2007 at 9:21 pm
Haha, politieke uitspraken ..dat horen we hier van onze buurlanden wel van elkaar. …bv het Belgische wegenvignet ??!! En ik hou me mond wel
)
7 blips // Feb 6, 2007 at 2:04 am
Ja Indiaas en Indisch is een heel verschil, Ik hou van Indisch dat wil zeggen Nasi en Bami met Trassi en ook veel kerrie. Op http://www.rugebregt.com/frank/IndonesianCooking.html vind je trouwens een hoop recepten geschreven voor de Amerikaanse markt.
Indiaas is meer groenten dan Indisch.
Salamat makan. (eet smakelijk)
8 ilse // Feb 6, 2007 at 8:48 pm
Tof dat je zo open kon zijn. Het maakt het gesprek toch wel iets gemakkelijker.
Je kan nooit veralgemenen. De amerikanen die ik ken zijn zeker niet oppervlakkig te noemen. Er zullen er altijd zijn maar die zijn er in België en in Zwitserland ook hoor.
9 Petra (Ivoorkust) // Feb 6, 2007 at 8:57 pm
Ook hier zo min mogelijk politieke discussies zeker nu het land in een burgeroorlog is. Ook de namen van de politieke leiders hier zullen wij nooit op onze log schrijven. ( er verdwijnen hier al genoeg mensen) Wat eten betreft vind ik beide lekker hoor Indisch maar ook Indiaas.
10 Hilde // Feb 7, 2007 at 4:20 am
Sorry voor de verwarring. Ik bedoelde inderdaad ‘Indiaas’ (Indian Food). In Belgie noemen wij dit ‘Indisch’, maar blijkbaar zegt Van Dale dat Indisch betekent ‘afkomstig uit (het voormalig Nederlands) Indie’ wat dus niet hetzelfde is als het hedendaagse India…
Wij zeggen ook Indonesisch, net als jullie Nederlanders, voor alles afkomstig uit Indonesie…
Alweer iets bijgeleerd!
Groetjes,
Laat een bericht achter