Het leven zoals het is… in Zwitserland

Het grote voordeel van het expatleven is dat je met vele culturen in contact komt. Toen we in Engeland woonden, hebben we de Britten wat beter leren kennen. We leerden thee (met melk) drinken, ons hoffelijk te gedragen in het verkeer, begonnen hun droge humor te appreciëren, gingen houden van hun gereserveerdheid, bewonderden de pittoreske dorpjes met hun typische pubs en de prachtige groene landschappen…

Ook de Amerikanen leerden we beter kennen en appreciëren (ik moet toegeven dat ik vele vooroordelen had toen we naar hier verhuisden). We houden van hun eeuwig optimisme en enthousiasme, hun openheid, hun patriottisme en hun diep (maar enigszins naief) geloof. We vinden het fantastisch hoe zoveel verschillende culturen hier naast en met elkaar kunnen leven.

Kijk maar naar onze straat (en omliggende straten). Er woont een Afro-Amerikaans koppel, een Zuid-Afrikaanse, sinds kort wonen er ook Engelsen (vergeet ons, Belgen met Srilankaanse kindjes, niet!) en natuurlijk veel Amerikanen, afkomstig uit zowat alle staten van Amerika… een echte ‘melting pot’ (smeltkroes) dus. We vermoeden dat dit ook de reden is waarom we allen zo dikwijls samenkomen : we missen onze families en om dit te compenseren, zoeken we elkaar op.

Het is zo verrijkend andere culturen te leren kennen, het geeft je een bredere kijk op de maatschappij. Het is dan ook zo spijtig als we de vele berichten lezen over de onrust in Frankrijk, België en Nederland tussen de verschillende gemeenschappen. Toen we gisteren hierover spraken met onze Pakistaanse vrienden (die we hadden uitgenodigd op een dineetje thuis), besloot Adnan dat “iedereen eens beter naar de vele gelijkenissen in godsdiensten en culturen zou kijken ipv naar de verschillen, dan zouden we heel wat verder staan in de wereld.� Wel, ik had het niet beter verwoorden…