Gisteren kregen we een collega (met vrouw) van Roel over de vloer. We hadden een erg leuke avond en genoten van al het lekkers dat Roel bereid had. Rond middernacht vertrokken ze huiswaarts en ruimden we alles op. Nadien genoten we nog na met een glaasje wijn en rond 1u gingen we slapen.
Omdat het al zo laat was, haastte ik me wat : snel uitkleden, snel pyjama aan, snel tanden poetsen, snel ontschminken en snel lenzen uit… maar daar liep het mis. Normaal gezien laat ik steeds water staan in het wasbekken als ik mijn lenzen uitneem, maar dat had ik deze keer natuurlijk niet gedaan. O jee – je kan het al raden – mijn lens viel uit mijn handen (ik had tenslotte wat gedronken!) en viel recht in de afvoer. Na wat binnensmonds ‘ges&//??%^#’ en ‘ge*&^%#’ bekeek ik mezelf – voor zover ik dat in deze toestand nog kon – recht in de ogen (in de spiegel). ‘We lossen dit nu op’, fluisterde ik mezelf toe terwijl het gesnurk van mijn echtgenoot in de achtergrond weerklonk.
Ik zette me op de grond en draaide de afvoerpijp open. De geur deed me lichtjes kokhalzen, maar ik hield me kranig. Er vloeide wat water op de grond en op mijn pyjama. Ja, je zou van minder ontnuchteren… Ik pakte de cyphon beet en goot de inhoud uit in Roel’s wasbekken (nadat ik die natuurlijk had afgesloten). Het water was wat troebel door de haarresten en vuiligheid, dus besloot ik eerst de rotzooi op grond voorzichtig op te ruimen. Ik wilde er immers zeker van zijn dat mijn lens niet op grond lag. Na een tiental minuten was het duidelijk dat er geen lens te bespeuren was, dus hoopte ik op meer geluk in het wasbekken.
‘Ik zal die lens vinden’ moedigde ik mezelf aan. Ik kneep mijn ogen samen en speurde het wasbekken af. Een paar keer dacht ik dat ik ze had, maar toen ik mijn vingers erover liet glijden, bleek het wat vuiligheid te zijn… tot ik plots iets bemerkte. Mijn vingers betastten het en inderdaad, dat was mijn lens!! Hoeraaa! Voorzichtig nam ik ze eruit en reinigde ze onmiddellijk met mijn lensprodukten. Daarna deed ik nog mijn andere lens uit (ja, hoor,deze keer had ik het wasbekken mooi afgesloten!!). Last but not least, draaide ik de cyphon weer aan de buizen. Nog even testen en klaar was kees! He, he, ik zocht een propere pyjama en eindelijk kon ik mijn bedje in. Ik keek naar de klok, het was net iets over tweëen. Zucht. Tja, haast en spoed, zelden goed…
27/07/2009 at 03:14 Permalink
Jee, wat een avontuur! Zijn dat harde of zachte lenzen? Ik ben een paar maanden geleden zo ook een (harde) lens verloren. Ik had gelukkig een reserve, maar die zijn nu op, dus wellicht doe ik het op jouw manier, de volgende keer!
27/07/2009 at 09:10 Permalink
Ja Petra, het zijn (half) harde (zuurstofdoorlatende) lenzen. Piepklein, dus (grootte van een geplette erwt
)
27/07/2009 at 12:42 Permalink
27/07/2009 at 12:58 Permalink
Och jee en dat allemaal zo laat nog…..
Maar goed het is niet voor niks geweest. En…. je mag best trots op je zelf zijn dat je al die loodgieters werkzaamheden zelf hebt gedaan!
28/07/2009 at 23:44 Permalink
Hoi Hilde, wat heb ik moeten lachen om je verhaal! GE-WEL-DIG! Enne, eind goed, al goed, toch?
Liefs
Marie
29/07/2009 at 21:49 Permalink
Ik moest er eigenlijk wel om lachen. Vooral om dat stuk van vieze geur, afvalresten en het bijna moeten kokhlazen. Vandaag zat ik met mijn halve arm in een verstopte wc. Zelfde verhaal. En nooit een man in de buurt (of de juiste spullen) om ff te helpen.
30/07/2009 at 00:12 Permalink
Hoi Hilde,
Je stelde me een vraag over de Sports Active en ik was nog vergeten te antwoorden. Je hebt een Wii remote en nunchuck nodig, de rest zit bij het pakket. Alleen als je met zijn tweeen wilt spelen is er misschien meer nodig, maar daar heb ik me nog niet in verdiept.
30/07/2009 at 16:21 Permalink
Koelbloedig opgelost!
(Vraag me niet hoe ik het gedaan heb, maar ik was je bloglink kwijtgespeeld. Vandaar dat je zo lang niks meer van me gehoord hebt. Vandaag vond ik je terug via een reactie bij Madame. Mooie nieuwe lay-out hier ondertussen.)