Ok, ik heb er heel lang over nagedacht of ik nog met een nieuwe blog zou beginnen. We hadden het de laatste weken zooo gezellig druk, dat ik nauwelijks nog achter mijn laptop plaats nam, laat staan dat ik nog ging bloggen. Ik dacht er – eerlijk gezegd – stilletjes tussenuit te knijpen, tot ik heel wat reacties van vrienden, collega-bloggers en familie kreeg dat ze onze blog misten. En eigenlijk miste ik het bloggen ook wel…
Het is nu eenmaal een stukje geschiedenis dat wordt neergepend. Onze geschiedenis. ‘k Vind het wel spijtig dat onze vorige blog is verdwenen. Eigen schuld, dikke bult. We hadden maar niet naar Zwitserland moeten verhuizen 
Ik hoop dat ik er ooit nog in slaag de oude blog in deze nieuwe te importeren (want onze leuke tijd in Amerika willen we niet vergeten), maar voorlopig lukt het me niet. Ik probeer nu bij experten aan te kloppen en wie weet…
Verwacht niet dat ik hier in één blogje neerpen wat we afgelopen 8 weken allemaal deden, want dat is teveel om op te sommen. Maar laat ik houden op een heerlijk, drukke tijd die we doorbrachten met vrienden, familie en (Roel’s) collega’s, in Zwitserland, België en zelfs Zweden. Misschien dat ik de komende weken eens wat fotootjes op deze blog gooi… och, dat zien we wel.
Voorlopig hou ik het bij deze week. Ik begeleidde Madu’s klasje bij een wandeling. Het weer was prachtig (30ºC) en de natuur eveneens! Ik leerde enkele mama’s kennen, dat was dus heel leuk. ‘k Had wel binnenpretjes toen de juf zich in het gras neervleide en haar zakmes (!!!) bovenhaalde. Ze begon vlijtig takken (die de kinderen hadden gesprokkeld) te scherpen, opdat ze hun ‘Wurst’ er konden opprikken. Een vuurtje werd gestookt door een begeleider en de kinderen hielden enthousiast hun worst boven de geimproviseerde BBQ. Dolle pret, natuurlijk! Als ik dit zou vertellen aan onze Amerikaanse vrienden, geloven ze het nooit!! Een zakmes??? (Enkele kinderen toonden me trots hun exemplaar!) Vuurtje stoken met de klas??? (Hein, echt??) En als ik ook nog zou vertellen dat men een half uur heeft gezocht naar 5 meisjes die achtergebleven waren, dan verklaren ze me beslist voor ‘gek’. En toch was het zo… Of hoe extreem Amerika van Zwitserland verschilt…
No Comments on "Zij kon het bloggen niet laten…"