Van zodra het weer beter werd dit weekend, begon het al te kriebelen. Ja, we wilden opnieuw de fiets op, onze eigen Tour rijden : le Tour de Zug 
(waarbij ik het kanton Zug bedoel) Het was heerlijk om onze benen opnieuw aan het werk te zetten en te genieten van het adembenemende landschap. En het moet gezegd worden : Zwitserland is minstens even mooi als Zuid-Frankrijk, al heb ik vandaag geen foto’s kunnen nemen om dit te bewijzen… Onze compacte camera is nl. gesneuveld tijdens de vakantie. En de grote fotocamera meenemen op fietstocht is niet echt handig, natuurlijk…
En onze jongens hebben het ook deze keer prima voor elkaar gekregen! Ze fietsten 43 km zonder moeite… de fietsvakantie zit hen nog duidelijk in de benen. Ze hadden er zeker 50 aangekund, maar we wilden nu ook niet overdrijven. We willen tenslotte niet dat ze een afkeer krijgen van het fietsen… Langzaam opbouwen, zo duurt de liefde het langst…
Roel’s en mijn liefde voor het fietsen, is jaren geleden ontstaan, toen we nog in het Pajottenland woonden. We gingen elk weekend fietsen (dat was dus vóór de kinderen er waren). We maakten graag fietstochten en op de duur reden we 100 km per keer. Heerlijk was dat! Ook het Pajottenland biedt een prachtig landschap waarin het aangenaam fietsen is. We denken er met veel plezier aan terug. Daar is toen het idee ontstaan om al fietsend op vakantie te gaan en voerden toen de daad bij het woord. We fietsten een week in het Luberon-gebergte. Heel intensief, maar het bracht o zo veel voldoening! Ja, dat wilden we meer doen…
Maar toen kwamen de kindjes… en viel het fietsen stil. Toch fietsten we nog af en toe rond het Rutland Water (we woonden in Engeland), maar meestal bleef één van ons twee bij de kindjes thuis. In Amerika leerden onze jongens dan eindelijk zelfstandig fietsen. Ze waren beiden 4 toen ze zonder steunwieltjes leerden rijden, vrij jong dus, maar voor ons kon het niet snel genoeg gaan We namen de fietsen steeds mee op onze wandeltochten en zo kregen ze het fietsvirus te pakken…
Het is heerlijk om te zien hoe ze onze fietsliefde overnemen. Hopelijk kunnen we het nog een tijdje samen doen, want het is een fijne familiehobby. Maar we maken ons geen illusies : Ralph is al 9 en de puberteit komt eraan… Zijn interesses zullen zich wel snel verschuiven en of fietsen dan nog zo leuk zal zijn? Misschien als er meisjes mee mogen?
20/07/2009 at 15:16 Permalink
Hey hallo beste sportieve mensen! Heerlijk zeg, ik krijg ook weer zin om mijn mountainbike op te springen als ik terug in Zug ben. Heb er zin in! Wat fijn dat jullie de zomer lekker dicht bij huis aan het genieten zijn. ’s Avonds in je eigen bedje slapen blijft toch een heel mooi ding! Lieve groeten vanaf Tortola, waar het op dit moment behoorlijk hard waait! Liefs & tot blogs, Marie & Familie
21/07/2009 at 20:31 Permalink
Hoi Hilde, ik was je weer een tijdje uit het oog verloren, mijn feedreader gaf je blog niet meer door. Gelukkig zie ik nu dat je toch nog aan het bloggen bent. Leuke vakantie hebben jullie gehad! Fijn dat de jongens het fietsen ook zo leuk vinden.
22/07/2009 at 06:45 Permalink
Goh wat een sportieve vakantie hebben jullie achter de rug en geweldig dat de jongens zo graag mee doen. Super om als gezin gezamenlijk een hobby te hebben.Fietsen is inderdaad heerlijk.
.
22/07/2009 at 14:26 Permalink
Ze zullen zeker graag blijven fietsen … alleen het doel van het fietsen zal veranderen. Nu is het een leuke familie-hobby maar later is het een handig vervoermiddel om overal te geraken waar jij liever hebt dat ze niet komen