Ik geef het toe : 3 weken heb ik onze blog verwaarloosd… Niet dat er niets te beleven viel, integendeel. Het ontbrak me gewoon aan tijd om telkens weer een verslagje te schrijven… Bloggen vergt nu eenmaal tijd!!! Maar het is hier – zoals gewoonlijk – druk geweest : een afscheidsfeestje op school, een jodelfestival, Madu’s verjaardagsfeest, Amerikanen voor een weekje op bezoek enz… om maar enkele dingen te noemen.
Ik zal proberen (PROBEREN, he!!! ) mijn best te doen en elke dag van de week een verslagje te maken over de hoogtepunten van de afgelopen weken.
Ik begin bij het afscheidsfeestje op school. Madu zat 2 jaar bij dezelfde lerares (zo gaat dat hier in Zwitserland) en krijgt volgend jaar dus een nieuwe. (Ralph behoudt dezelfde 2 leerkrachten). Daarom werd er op een speciale manier afscheid genomen : al zingend. Het werd een leuke avond, al begreep ik niet veel van de liedjes* (ze werden in het Zwitsers Duits gezongen). Om jullie een idee te geven, hier een videoverslagje van 4 liedjes…
(* Met de vele liedjes maakten ze een wereldreis om uiteindelijk in Zwitserland te eindigen. Het laatste liedje ‘I de Schwiiz do semmer dehei’ kan je letterlijk vertalen in ‘In Zwitserland daar voelen we ons thuis’…)
13/07/2010 at 09:17 Permalink
Ik veronderstel dat jullie ook slechts 5 jaar lagere school hebben. Hierdoor hebben ze vanaf het derde leerjaar dezelfde leerkracht tot het einde. De eerste twee leerjaren dezelfde en dan drie jaar dezelfde. Als het een beetje tegenzit met die leraar heb je brute pech gedurende drie jaar.. Gelukkig valt het voor Dieter wel mee en vindt hij het niet erg om nog twee jaar verder te moeten met dezelfde
13/07/2010 at 11:47 Permalink
Madu kan heel goed op maat trommelen, de liedjes zijn heel mooi maar ik
versta er geen jota van alhoewel het laatste heb ik vroeger nog gezongen
nachtegaal,nachtegaal hoe klinkt toch uw lied enz…enz..
Ik bewonder madu die dat allemaal kan meezingen in ‘t Duits.
oma