Onze vakantie was – in één woord – een groot avontuur! We hebben gefietst, gefietst en nog eens gefietst tot we er haast bij neervielen… En we hebben ervan genoten!
Dag 1 begon in mineur.We arriveerden in ons hotelletje in Lamastre. De accomodatie was heel vervallen : scheuren in de muren, afgebladderde verf, vasttapijt waarvan je je afvroeg welke kleur die nog gehad heeft, onkruid dat welig tierde, een zwembad dat er vrij vuil bijlag enz… Enfin, een hotel waar je – in andere omstandigheden – rechtsomkeer draait van zodra je het in je vizier krijgt. Gelukkig zagen de kinderen dit niet en leerden we snel een andere Belgische familie kennen die eveneens dezelfde fietsroute nam. We hoopten dat de volgende hotels beter zouden meevallen…
De eerste tocht was slechts 20 km lang. Poeh, dat zouden we in anderhalf uurtje klaren… Beide families (4 volwassenen en 5 kinderen) vertrokken samen en na een tiental minuten merkten we dat er iemand ontbrak. Oeps… Na een half uurtje zoeken, vonden we de ‘verloren zoon’ terug en besloten we wijselijk dat beide families apart zouden rijden. Kwestie van een overzicht te behouden… We vertrokken dus opnieuw met goede moed en ontdekten snel dat de ‘oude spoorwegbedding’ die we moesten volgen, niet geasfalteerd was, maar vol met dikke, scherpe stenen en keien lag. De tocht verliep heel moeizaam, het was een uitdaging om je evenwicht op zo’n route te behouden. En natuurlijk kon de eerste lekke band niet lang uitblijven! Dan maar dadelijk het (gehuurde) fietsmateriaal testen… Na veel gezucht en gekreun (de fietspomp paste niet!), en met de hulp van de andere Belgen (die ons ondertussen hadden ingehaald en voorzien waren van een goede pomp) werd de band vervangen. Uiteindelijk arriveerden we vierenhalf uur later uitgehongerd (we konden nergens eten kopen op de route) aan het volgende hotel.
De volgende hotels en chambres d’hôtes, vielen allen heel goed mee : mooi verzorgd, gastvrij en steeds lekker eten. De routes waren nog steeds niet optimaal, maar de steentjes en keitjes werden kleiner en dus beter te berijden. De lekke banden echter volgden elkaar op : uiteindelijk hebben we er vier gehad. Roel groeide uit tot een ware fietsenmaker. De laatste band die hij verving nam slechts 10 min in beslag! Als hij ooit zijn job hier in Zug beu wordt, kan hij zich altijd nog als fietsenmaker installeren 
De twee paar kapotte remmen echter, kon hij niet repareren, maar dat kon de fietsenmaker van dienst ook niet. Roel kreeg prompt een nieuwe fiets. Dat is dus het voordeel als je je fiets huurt ipv je eigen fiets meeneemt. De kapotte remmen waren het gevolg van een zware bergtocht de dag voordien. Na 17 km continu stijgen om een hoogte van 800m te overbruggen (dat was op de tanden bijten!!), konden we ons anderhalf uur lang naar beneden laten glijden… Een mooie beloning na dat hard labeur. Dat de remmen hieronder geleden hebben, spreekt voor zich…
Het is een prachtige vakantie geweest, vol avontuur (oa. door een 100m lange, donkere tunnel rijden met water tot aan de kuiten of door een dolle hond achtervolgd worden). Onze kinderen hebben uitstekend gereden. Elke avond waren we goed moe, maar voldaan. Het is wel geen fietsvakantie die je moet ondernemen als de kinderen geen geroutineerde fietsers zijn. We hebben ondertussen onze commentaar bij Belgian Biking achter gelaten en hopen dat ze er in de toekomst rekening mee zullen houden (eerste hotel en eerste route = tegenvallers). Ons hoogtepunt was het verblijf op de boerderij, maar daarover morgen meer…
15/07/2009 at 03:13 Permalink
Hoi Hilde, Las net je berichtje op mijn blog. Wat ziet de nieuwe versie er leuk uit! Echt mooi gedaan hoor. Het nieuwe adres staat in mijn bloglines, dus krijg alle updates weer.