‘Krik, krak, boem’, dat was ons geheim. Als één van ons drieën zich zou verraden, moesten we snel ‘krik, krak, boem’ roepen. Papa mocht niet te weten komen wat hij als verrassing kreeg voor zijn verjaardag. Gelukkig was hij de hele week weg, dus moesten we enkel opletten als we met hem aan de telefoon praatten. De kinderen gniffelden de hele week, vertelden het stilletjes aan hun leerkrachten en vriendjes wat papa zou krijgen, want het zwijgen viel hen toch zoooo moeilijk…
Roel ken ik nu bijna 30 jaar (ik leerde hem op mijn 16de kennen) en ik moet toegeven dat ik dit jaar echt niet meer wist wat ik hem nog kon geven voor zijn verjaardag (8 juni). Toen mijn schoonmoeder ons daags voordien belde om hem te gelukwensen, vernam ze dat hij al vertrokken was op zakenreis. En plots kreeg ik een ingeving. ‘Hebben jullie plannen voor het weekend?’, vroeg ik. ‘Wat zouden jullie ervan vinden als we een kleine surprise party organiseren, hier in Zwitserland?’ Want dat had hij nog nooit gehad. Oma was onmiddellijk enthousiast… maar wat met de verkiezingen? ‘Jullie kunnen toch iemand volmacht geven?’ Ze zou me diezelfde avond nog terugbellen. En ja, hoor, enkele uren later hoorde ik dat de volmachten in orde gebracht werden. Ook zij beloofden om niets te verklappen aan Roel…
Toen donderdagavond Roel laat thuis kwam, lagen de kinderen in bed. Zo luchtig mogelijk vertelde ik hem dat we zijn cadeau op vrijdagavond zouden afgeven. Vrijdagochtend, aan het ontbijt, vermoedde hij vast wel dat er iets in de lucht hing, want er werden iets te veel knipoogjes en geheimzinnige lachjes uitgewisseld… maar wàt, daar had hij het raden naar.
Naar goede gewoonte, nam hij ook deze keer de fiets naar het werk. Goed, dan konden opa en oma (die later op de dag arriveerden) hun auto in de garage zetten, naast de zijne. En vermits hij zijn fiets steeds in de kelder parkeert, hoefde hij de garage niet in… De kinderen hielden beurtelings de wacht voor het venster van de slaapkamer. En eindelijk, een kwartier later dan verwacht (goh, wat duren de minuten dan lang!!!) kwam hij de berg opgefietst. Iedereen verstopte zich achter de deur … En dan…. ‘Gelukkige verjaardag’ riepen we toen hij binnenkwam. Roel wist niet wat hij zag! Het was inderdaad een complete verrassing!
Het werd een heerlijke avond. Het aangekondigde onweer bleef uit, zodat we de BBQ konden aansteken. Tot middernacht genoten we van het zwoele weer, het lekkere eten, de goede wijn en elkaars gezelschap. Het was een avondje uit de duizend! Het hele verdere weekend hebben we nog genoten en onnodig te vertellen dat het veel te snel maandagmorgen werd…
19/06/2010 at 09:04 Permalink
Schitterend gewoon
Groetjes
19/06/2010 at 09:51 Permalink
Proficiat Roel met je verjaardag! Het zag er heel leuk uit daar op jullie terras!
Groetjes van ons allemaal!
Riet, Nic, Gian en Phaedra.
20/06/2010 at 05:58 Permalink
Wat ontzettend leuk om zoiets te organiseren! De kinderen vonden het natuurlijk ook schitterend. Nog gefeliciteerd met Roels verjaardag (al is dat geloof ik een Nederlandse gewoonte).
26/06/2010 at 22:01 Permalink
Dat was zeker een fijne verrassing hé Roel.
Flink zo Ralph en Madu dat jullie dat geheimpje zo goed bewaarden.
Het zag er heel gezellig uit en Opa en Oma zullen er ook van genoten hebben.
Een dikke proficiat Roel en nog vele jaren toegewenst .
Oma Brussel
05/07/2010 at 09:06 Permalink
Eerst en vooral een hele gelukkige verjaardag Roel!! Het zal wel een schitterende surprise geweest zijn!!!
Voor Madu en Ralph bravo hoor dat jullie konden zwijgen, wel leuk he zo van die verrassingetjes;-)..