Het leven zoals 't is… in Zug

De kinderen weten dat mama op zondagmorgen graag uitslaapt, maar toen Madu me op Moederdag wakker maakte met de woorden ‘Je bent de liefste mama van de wereld’, … ja, dan kan je niet anders dan blij zijn, toch?!! Ik vond het heerlijk te zien hoe ze met zoveel liefde een kaartje, een hartje, een bloemetje maakten omdat ze me graag zien… Niet dat ik mag klagen, uitbundig zijn ze genoeg. Soms deelt Ralph zelfs de hele buurt mee dat hij ons graag ziet als hij ‘s ochtends met een luidkeelse ‘LUV YE, MAMA … LUV YE, PAPA!’ de deur achter zich dichtslaat. ‘k Vrees dat de Zwitsers het niet echt apprecieren (burenhinder), maar och, zolang ze er ons niet over aanspreken, vermoed ik dat het door de beugel kan Verder ben ik nog meer verwend geweest door mijn ventje, die me een bosje bloemen overhandigde en ons uitnodigde op een ontbijt in het Guggital Hotel… Heerlijk! In de namiddag maakten we nog een mooie wandeling rond Gottschalkenberg, waar we echt van genoten. Wat een prachtige panorama’s! Spijtig kan je zoiets niet echt op foto weergeven…

Met het Hemelvaartweekend (Auffahrtsferien) vertrokken we naar Belgie. Ralph had er immers zijn feestje. Wat oorspronkelijk een kommuniefeestje zou zijn, is uiteindelijk een lentefeestje geworden. Om een lang verhaal kort te maken : we hebben Ralph uit de godsdienstlessen genomen. Vermits hij een aantal hiaten heeft in Duits en Wiskunde, hebben we ervoor geopteerd om hem wat bijlessen te laten nemen (vanaf volgend jaar tellen in Zwitserland de punten mee voor zijn latere studiekeuze). En vermits godsdienst hier een keuzevak is, kan je als ouder beslissen om godsdienst te laten vallen. ‘t Heeft dus niets te maken met heel de heisa rond de kerkschandalen, maar eerlijk gezegd, treuren we er ook niet om dat hij geen godsdienst meer volgt… ‘t Heeft hem misschien heel wat leed bespaard

‘t Was fijn om met (bijna) heel de familie samen te zijn. We hebben lekker gegeten en gedronken, een fijne wandeling gemaakt, goed gebabbeld en de kinderen goed samen gespeeld. We merken dat ze ouder worden, want familiefeestjes zijn niet meer zo hectisch druk als ze vroeger wel eens waren…

Vermits we vrijdag en zaterdag behoorlijk geluk hadden met het weer (‘t heeft toch niet geregend?), hebben we heel wat gewandeld : met mijn zus in Kobbegem (een prachtige wandeling ‘Dertien Bunders’) en met de schoonfamilie naar Kattevenia in Genk, waar de kinderen zich konden uitleven in de speeltuin. Och ja, d’er had wat meer zon kunnen zijn, maar het heeft tenminste niet geregend zoals hier in Zug!!! En om met het weer af te sluiten : ‘t wordt tijd dat de zon zich van haar beste kant laat zien, want veel zon hebben we nog niet gehad. Naar het schijnt wordt het zondag beter… dus, laten we met z’n allen duimen dat dit het startschot wordt van een mooie zomer!!!

Trackback URL