We hadden het al zo lang tegen mekaar gezegd : we wilden absoluut de tentoonstelling ‘Van Gogh, Cézanne, Monnet – Die Sammlung Bührle‘ in het Kunsthaus Zürich gaan bezichtigen (klik hier). Maar we hadden nog tijd… tot ergens eind mei, dachten we. Tot ik het op internet opzocht en vaststelde dat de tentoonstelling tot 16 mei liep. Oei, en volgende week is het zo druk, vermits we woensdag al naar België rijden… We belden begin deze week met elkaar en zagen in dat vrijdag onze laatste kans was! Nu of nooit!
Met een beetje reorganiseren, lukte het ons om ons vrij te maken. Mijn vriendin en ik spraken af aan het station in Zug. Het fijne aan Zwitserland is toch wel het uitgebreide en stipte spoorwegennet! Om 9.15u bestelden we onze tickets (speciale toegangsprijs voor wie met openbaar vervoer komt!!) en exact een uur later stonden we al in de hoofdzaal van het Zürich Kunsthaus de grote schilders te bewonderen…
Tjonge, wat een privé-verzameling heeft de industrieel Buhrle gedurende zijn leven opgebouwd. Ongelooflijk! Een 180-tal schilderijen en andere kunstwerken waaronder niet enkel Van Gogh, Cézanne en Monnet, maar ook Picasso, Edouard Manet, Chagal, Pissaro, Gauguin, Renoir enz… Dat moet kapitalen gekost hebben! Toen ik uiteindelijk las wie hij was (een Zwitserse ondernemer, werkzaam in de wapenindustrie en geleefd tijdens de 2 oorlogen!!), was ik ontgoocheld omdat ik begreep hoe hij zijn rijkdom had verworven. Dit moest ik toch even doorslikken, maar ja, aan de geschiedenis konden we niets veranderen, dus lieten we het niet aan ons hartje komen en genoten we verder van al deze grootmeesters… We luisterden naar de uitleg op de iPod en discussieerden dan over het onderwerp, de kleur, de stijl, de compositie enz… We vonden het vooral fijn dat we onze ervaringen konden delen. We blijken wel een beetje dezelfde smaak te hebben, wat kunst betreft. Dit moesten we meer doen!
Verder hebben we als gezin een grote beslissing genomen : we gaan allen in september muzieklessen volgen. Roel zal gitaarlessen nemen, Madu (die al blokfluit op school speelt) wil elektrische gitaar leren (geef toe, heel wat cooler!), Ralph wil slagwerken volgen (ook cool, maar veeeeel lawaai, vrees ik!!) en ik onderneem nog eens een poging om dwarsfluit te spelen. Na mijn ontgoochelende ervaring aan de universiteit van St-Louis (klik hier en vooral hier), wil ik het nog een laatste keer wagen… Het grote verschil met St-Louis is dat het hier om een muziekacademie (ipv universiteit) gaat en dat de cursus voor volwassenen is (en niet voor studenten die muziek als major kiezen…). Hopelijk krijg ik zo weer plezier in muziek. En ja, wie weet worden we binnen 10 jaar de nieuwe familie ‘Von Trapp’ 
07/05/2010 at 17:58 Permalink
Fijn Hilde dat je zo’n unieke tentoonstelling hebt gezien met je vriendin .
Op mijn volgend feest ga ik de familie Von Trapp uitnodigen voor de
muzikale omkadering .
Ik zie er al naar uit !!!
Misschien nodig ik ook miss Nana uit om je vorderingen met haar eigen
te zien .
Oma
09/05/2010 at 03:43 Permalink
Leuk, dat je de dwarsfluit weer gaat proberen. Destijds heb ik het geloof ik ook al geschreven, maar ik heb er hier ook een (ongebruikt) liggen. Ik ga ook weer eens kijken naar lessen. Leuk, het hele gezin muzikaal!
09/05/2010 at 12:33 Permalink
Wat gaaf straks een ieder aan een instrument. Ik zou Aniek ook graag op muziekles willen doen maar zie nog geen mogelijkheid om dit in te plannen.
We kijken uit naar een mooi filmpje van je muzikale familie!
Fijne moederdag groetjes,
BiancaF
10/05/2010 at 18:37 Permalink
Wat een leuk initiatief de hele familie op muziekles.
Hopelijk krijg je de slag weer te pakken met dwarsfluit.