Het leven zoals 't is… in Zug

Vermits het de laatste week van het schooljaar is, besloten we Madu’s verjaardag deze week te vieren en niet volgende week. We vertrekken immers op vakantie en wilden toch dat hij de gelegenheid kreeg om zijn verjaardag met vriendjes te vieren.

Ik had enkele weken geleden contact opgenomen met de ‘Mini Golf’ van Zug en we hadden 1 juli vastgelegd, om 16 uur. Omdat ik dat nu eigenlijk toch wat laat vond, belde ik de eigenaar ‘s anderendaags om te vragen of het ook om 14.30u kon. Geen probleem, maar hij had zijn agenda niet bij en vroeg me of ik de volgende dag opnieuw kon bellen, wat ik ook deed. Hij bevestigde mij nogmaals dat dit geen probleem was.

Gisterenmorgen belde ik hem, om hem het juiste aantal kinderen mee te delen. Hij was nogal gehaast, maar had het genoteerd. Om 13.45u realiseerde ik me dat ik heel wat te dragen had en telefoneerde hem nogmaals. Of ik de taart al kon brengen? ‘Nu al’, vroeg hij verwonderd, ‘de gasten komen pas om 16u’. Neen, ik legde hem nogmaals uit dat we het uur hadden veranderd om 14.30u. En toen begon het : hij vloog uit en zei dat ik loog (slik!). Hij had het in het rood geschreven in zijn agenda, schreeuwde (!) hij. We kregen een woordenwisseling. ‘Ok’, antwoordde ik, ‘we hebben elkaar waarschijnlijk verkeerd begrepen’. Ik wilde wel snel tot een oplossing komen, want om 14.30u moest ik 12 kinderen entertainen. ‘Heeft u op dit moment dan een groep’, vroeg ik hem. ‘Neen, maar ik kan nu niet’, brulde hij en hij sloeg de telefoon neer. O jee. Daar stond ik nu. Ik belde hem opnieuw, maar hij nam niet meer op. Ik probeerde zijn mobiele telefoon, maar ook die weigerde hij te beantwoorden. Wat nu?

Kalm blijven, probeerde ik mezelf moed in te spreken. Ok, dan gingen we maar voor plan B. Op de uitnodigingen had ik immers geschreven dat we naar de film gingen in geval van slecht weer (want dan sluit de eigenaar de zaak, had hij me verteld). Het was wel stralend buiten, maar er zat niets anders op. Ik zocht naar het Ambtsblatt (lokaal adverteerderskrantje) en vond het telefoonnummer van de ‘Kino’. Ik reserveerde 13 plaatsen voor Ice Age 3 (14.30u) en zocht naar de telefoonlijst van Madu’s klasje. De eerste moeder was al bereid om ook naar een aantal moeders te bellen, dat ging vlugger. Twee moeders kon ik niet meer bereiken, dus maakte ik snel een groot blad met de vermelding dat de ‘Geburtstag Party’ van Madu helaas niet doorging op de mini-golf banen maar ‘ins Kino’. Het was 14.15u, snel inpakken en wegwezen. Ik liep met de kinderen tot aan de mini-golf en kleefde dit goed zichtbaar aan de ingang. Ik merkte dat de mini-golf banen gesloten waren. Hoe kon dit nu? Elke dag zijn ze geopend van 11u tot 22u. Ik snapte er niets van…

Gelukkig liggen de filmzalen op slechts 5 min wandelen van de mini-golf banen. Dus stipt om 14.30u stond ik aan de kassa (wat niet slecht was gezien de omstandigheden). Ondertussen was de meerderheid ook aangekomen. De twee kinderen die ik niet kon bereiken, arriveerden ook een 5-tal minuten later. Zij hadden het berichtje gelezen… Snel de filmzaal binnen, de film was net begonnen. Nadat we in het donker de stoelen hadden gevonden (hier in Zug zit ieder op genummerde plaatsen), kon ik me eindelijk ontspannen… Oef!

PS : O ja, de kinderen vonden de film ‘super’. Wel een beetje angstaanjagend voor sommige 7-8 jarigen. Eén van Madu’s vriendjes kwam angstig op mijn schoot zitten…
PS2 : Na afloop verorberden we nog de verjaardagstaart…

Trackback URL