Het leven zoals 't is… in Zug

Net voor ik aan mijn blog wilde beginnen, liet ik alle e-mails in mijn inbox binnenlopen. En er was er eentje bij van Elke. Zij had me genomineerd voor een Creatieve Blog Award. Dit schreef ze in haar blog :

‘Hilde in Zug (Zwitserland): Het kan niet anders dan dat Hilde ook heel creatief is. Ze adopteerden een baby in Belgie, verhuisden naar Engeland, er kwam nog een adoptiebaby bij, ze verhuisden naar Amerika, en ondertussen zitten ze al weer geruime tijd in Zwitserland. En Hilde, die laat heel haar huishouden geweldig draaien. Dat vergt zeker heel wat kunst en vliegwerk. Ralph en Madu zijn echte wereldburgers geworden! (en knappe jongens!)’

Elke volg ik al enkele jaren ‘blogsgewijze’. Ik vind het nl. geweldig dat zij en haar gezin er alles aan doen om hun droom waar te maken. Al heeft ze haar droom moeten aanpassen en emigreren ze nu naar Canada ipv naar Amerika. Elke, bedankt voor de ‘Award’! ‘t Was een aangename verrassing.

En dit is de handleiding die met de award komt:
1. Plaats de award en het berichtje op je Blog
2. Een bedankje en link naar degene die je de award heeft gegeven
3. Vertel ons 7 dingen over jezelf die wij niet van je weten
4. Kies 7 andere bloggers die volgens jou deze award ook verdienen
5. Plaats een link naar deze 7 bloggers.
6. Laat deze 7 mensen weten dat je ze deze award hebt gegeven

Ok, nu moet ik 7 dingen over mezelf vertellen die jullie nog niet van me weten. Hier gaan we dan :

1. Ik ben absoluut geen liefhebber van stokjes of awards enz… gewoon omdat ik ze vind als kettingbrieven. Bij mij lopen kettingbrieven altijd vast. Ik verstuur ze nooit verder, ik ben dus in vele ogen waarschijnlijk een ‘spelbreker’. Ik vind stokjes en awards ook vrij ‘gevaarlijk’ omdat men altijd mensen voor het hoofd stoot bij het benoemen van andere – in dit geval – bloggers. Waarom deze en geen andere? Maar ik moet toegeven dat deze award wel een beetje mijn ijdelheid streelde (en ik tevens niet wist waarover ik vandaag wilde schrijven), dus besloot ik erop in te gaan.
2. Ik drink al 10 jaar geen koffie, zwarte thee, cola of energy drinks omwille van de caffeine. Ik ben uiterst gevoelig voor caffeine, wordt er heel nerveus van. Als ik het op mijn nuchtere maag dronk, moest ik er soms van overgeven. Wat ik dan wel drink? Kruidenthee, vruchtenthee, water, fruitsappen en natuurlijk wijn!
3. Het internet interesseert me minder en minder omdat ik vind dat ik er zoveel tijd door kan verliezen. Je begint bv. een blogje te lezen en je klikt en klikt en klikt verder en kijk je op van je scherm, zie je dat er alweer een uur is voorbij gevlogen. Als ik me dus achter de computer zet, zal ik mezelf steeds een tijdslimiet geven. Ik probeer ook onze kinderen ervan af te houden en dat lukt tot nu toe nog vrij goed… Vandaar dat ik ook minder blog dan vroeger…
4. In tegenstelling tot Petra, ben ik absoluut geen ochtendmens, maar een nachtvlinder. Ik moet er nochtans elke ochtend om half zeven uit, maar in het weekend slaap ik steevast uit! Onze kinderen en mijn ventje weten dat en laten me dan ook met rust tot ik zelf naar beneden kom. Zij houden zich beneden bezig met spelletjes en trekken de deur van de living dicht… Toch echte schatten, niet?
5. Wisten jullie trouwens al dat ik buiten een chocolade- en wijnliefhebber, ook nog een scampiliefhebber ben? Je kan me geen groter plezier doen dan scampi’s op het menu te zetten. We eten ze dan ook regelmatig (al zijn ze hier errrrrg duur!) en zelfs onze kinderen vinden ze heerlijk! De beste scampi’s zijn nog altijd die van Roel (geheim recept, sorry!)
6. Wij praten altijd heel open over adoptie, omdat onze kinderen het grootste geschenk zijn dat we ooit kregen en omdat we dat graag met hen en anderen delen. Toch zijn er enkele vragen die ik absoluut ongeschikt vind als men die stelt in het bijzijn van onze kinderen. Ik kan wel begrijpen dat men ze heeft en ik wil ze wel beantwoorden, maar dan een keertje als ze er niet bij zijn : 1) Wat kost zo’n adoptie? Omdat onze kinderen hierdoor verward worden en denken dat wij hen ‘kochten’ en 2) Zijn het broertjes? Wij beantwoorden deze vraag steeds positief : ‘ja, door de adoptie’. Ze weten elk wel dat ze een andere biologische mama hebben, maar we willen niet dat mensen steeds benadrukken dat ze geen biologische broertjes zijn. Wat maakt dat trouwens uit? Ze groeien op als 2 broertjes…
7. Wisten jullie dat Roel en ik elkaars absolute tegenpolen zijn op het gebied van orde? Ik ben een grote sloddervos wat papieren betreft (daar krijgt Roel een punthoofd van) terwijl ik graag het huis netjes hou en hij daar absoluut geen belang aan hecht (waar ik dan weer een punthoofd van krijg!)… Leuk stel, he!!

Voila, nu kennen jullie ons nog een stukje beter

Wat het benoemen van andere bloggers betreft, daar heb ik het in een volgend blogje over. Kwestie van de spanning erin te houden… Sorry, mijn computertijd zit erop!

Trackback URL